استان وایر، پروانه معصومی: دانشجویان دانشگاه یاسوج روز یکشنبه با برگزاری تجمع اعتراضی، خواهان آزادی بی قید و شرط حسین موسوی یکی از دانشجویان این دانشگاه شدند که به اتهام "شعرخوانی" بازداشت شده است.
حسین موسوی دانشجوی دانشگاه یاسوج سه شنبه ١٣ اسفند ماه پس از آنکه در جلسه ای با حضور علیرضا قزوه مسئول شعر حوزه هنری، یک شعر انتقادی خواند با واکنش تند علیرضا قزوه مواجه و پس از آن بازداشت شد.
دانشجویان دانشگاه یاسوج در پی بازداشت حسین موسوی، یک شنبه هجدهم اسفند ماه با برگزاری تجمعی اعتراضی در دانشگاه یاسوج و قرائت بیانیه ای خواستار آزادی هرچه سریعتر این دانشجو شدند.
دانشجویان معترض به بازداشت دانشجو حسین موسوی در این بیانیه بر "آزادی هرچه سریعتر و بی قید و شرط" این دانشجو تاکید کردند و درعین حال از کوشش های شاپور رمضانی رییس جدید دانشگاه یاسوج آزادی حسین موسوی،دانشجوی بازداشت شده، تشکر و حمایت کردند.
شعر انتقادي حسين موسوي كه در اختيار سپيده دم قرار گرفت:
کاش باورت بشود
چگونه دوستت بدارد این من و این قافیه های عاشق!
که غرق شود در گریه هات آخرین تلاش های یک قایق!
چگونه دوستت بدارد که تو باورت بشود!،
مثل ملی شدن نفت با فریادهای مصدق!
اخم هات حس آخرین گلوله در آخرین نقطه ی مرزی!
کاش تمام شود سال های سیاه،کاش . . . خسته از دلخوشی های فرضی!
کاش الهام شود به قلبت که باورت شود دوستت دارم!
کاش در بی کرانه حل شوم با "ریاضیاتِ هم ارزی"!
وقتی "والتر بنیامین" برای دوستم از "محمد" مقدس تر است!
وقتی درگیر فرانسه و مصرف تفکرِ کالا شده و ابتر است!
وقتی باورت نشود که باورت نشود که باورت نشود!
وقتی تمامِ کوچه ها برای من حس نوستالژیکِ کوچه ی اختر است!
وقتی غمگینی و همه مرده اند طبقِ آخرین آمار!
وقتی قرار است ما هم عادت کنیم مثلِ همین عادی شدن هایِ بیمار!
که من دوستت داشته باشم و تو باز هم باورت نشود!
وقتی "کتاب" هم وزن میشود با کیسه هایِ بازار میوه و تره بار!
وقتی سمنان مرکز جهان است و تو هنوز هم دوستم داری!
وقتی النگوهایِ مادر به فروش میرسد از روی ناچاری!
وقتی اشک میشوم بر کاغذ تا بالاخره باورت بشود!
وقتی عشق را خلاصه می کنند در تختِ خواب های اجباری!
"سکسکه" میگیرند واژه ها و کبود میشود تنِ داستان!
ترک خورده است قلبم در حوالیِ سکوتِ تو در ایرانِ باستان!
وقتی قطره های اشک برای بغض هایِ فروخفته مراسمِ ختم می گیرند!
35 سالِ تباه شده در گوشم است صدایِ "سمفونیِ مردگان"!
وقتی به جرمِ "نقد به خودی ها" تکفیر میشوی!
وقتی نیستی و در همین نیستی ها تکثیر میشوی!
وقتی تو هم که هنوز باورت نشده است!!!!!
وقتی شکل "هفت گاو لاغری" که تعبیر میشوی!
"وقتی تفاوت خانه با ستادِ خبری،شبیهِ شباهت است!"
وقتی "شریعتی" هم در "انتشاراتِ قلم" مشغولِ تجارت است!
وقتی تمامِ دلخوشیم همین "چشمهای بادمیِ" توست!
وقتی فکرِ این قوم،حول و حوشِ "پرده هایِ بکارت" است!
وقتی مذهب ستیزیِ تو،مُهرِ آوانگاردیسم خورده!
وقتی فرمانده ی سپاه،نان را از سفره های مردم برده!
"وقتی معترضِ حکومت،خودش فاشیستِ چماق دار است!
وقتی همه چیز تمام شده از وقتی که "شریعتی" مرده!
وقتی یک کلبه ی بی روح و متروک است،ملکِ پدری!
وقتی جسدت را تحویلِ مادر میدهند بعد یک عمر بی خبری!
وقتی . . . کاش دوباره بیایی و باورت بشود!
که دوستت دارم قبل از مرگِ آخرین سلولِ خاکستری!
حسین موسوی دانشجوی دانشگاه یاسوج سه شنبه ١٣ اسفند ماه پس از آنکه در جلسه ای با حضور علیرضا قزوه مسئول شعر حوزه هنری، یک شعر انتقادی خواند با واکنش تند علیرضا قزوه مواجه و پس از آن بازداشت شد.
دانشجویان دانشگاه یاسوج در پی بازداشت حسین موسوی، یک شنبه هجدهم اسفند ماه با برگزاری تجمعی اعتراضی در دانشگاه یاسوج و قرائت بیانیه ای خواستار آزادی هرچه سریعتر این دانشجو شدند.
دانشجویان معترض به بازداشت دانشجو حسین موسوی در این بیانیه بر "آزادی هرچه سریعتر و بی قید و شرط" این دانشجو تاکید کردند و درعین حال از کوشش های شاپور رمضانی رییس جدید دانشگاه یاسوج آزادی حسین موسوی،دانشجوی بازداشت شده، تشکر و حمایت کردند.
شعر انتقادي حسين موسوي كه در اختيار سپيده دم قرار گرفت:
کاش باورت بشود
چگونه دوستت بدارد این من و این قافیه های عاشق!
که غرق شود در گریه هات آخرین تلاش های یک قایق!
چگونه دوستت بدارد که تو باورت بشود!،
مثل ملی شدن نفت با فریادهای مصدق!
اخم هات حس آخرین گلوله در آخرین نقطه ی مرزی!
کاش تمام شود سال های سیاه،کاش . . . خسته از دلخوشی های فرضی!
کاش الهام شود به قلبت که باورت شود دوستت دارم!
کاش در بی کرانه حل شوم با "ریاضیاتِ هم ارزی"!
وقتی "والتر بنیامین" برای دوستم از "محمد" مقدس تر است!
وقتی درگیر فرانسه و مصرف تفکرِ کالا شده و ابتر است!
وقتی باورت نشود که باورت نشود که باورت نشود!
وقتی تمامِ کوچه ها برای من حس نوستالژیکِ کوچه ی اختر است!
وقتی غمگینی و همه مرده اند طبقِ آخرین آمار!
وقتی قرار است ما هم عادت کنیم مثلِ همین عادی شدن هایِ بیمار!
که من دوستت داشته باشم و تو باز هم باورت نشود!
وقتی "کتاب" هم وزن میشود با کیسه هایِ بازار میوه و تره بار!
وقتی سمنان مرکز جهان است و تو هنوز هم دوستم داری!
وقتی النگوهایِ مادر به فروش میرسد از روی ناچاری!
وقتی اشک میشوم بر کاغذ تا بالاخره باورت بشود!
وقتی عشق را خلاصه می کنند در تختِ خواب های اجباری!
"سکسکه" میگیرند واژه ها و کبود میشود تنِ داستان!
ترک خورده است قلبم در حوالیِ سکوتِ تو در ایرانِ باستان!
وقتی قطره های اشک برای بغض هایِ فروخفته مراسمِ ختم می گیرند!
35 سالِ تباه شده در گوشم است صدایِ "سمفونیِ مردگان"!
وقتی به جرمِ "نقد به خودی ها" تکفیر میشوی!
وقتی نیستی و در همین نیستی ها تکثیر میشوی!
وقتی تو هم که هنوز باورت نشده است!!!!!
وقتی شکل "هفت گاو لاغری" که تعبیر میشوی!
"وقتی تفاوت خانه با ستادِ خبری،شبیهِ شباهت است!"
وقتی "شریعتی" هم در "انتشاراتِ قلم" مشغولِ تجارت است!
وقتی تمامِ دلخوشیم همین "چشمهای بادمیِ" توست!
وقتی فکرِ این قوم،حول و حوشِ "پرده هایِ بکارت" است!
وقتی مذهب ستیزیِ تو،مُهرِ آوانگاردیسم خورده!
وقتی فرمانده ی سپاه،نان را از سفره های مردم برده!
"وقتی معترضِ حکومت،خودش فاشیستِ چماق دار است!
وقتی همه چیز تمام شده از وقتی که "شریعتی" مرده!
وقتی یک کلبه ی بی روح و متروک است،ملکِ پدری!
وقتی جسدت را تحویلِ مادر میدهند بعد یک عمر بی خبری!
وقتی . . . کاش دوباره بیایی و باورت بشود!
که دوستت دارم قبل از مرگِ آخرین سلولِ خاکستری!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر